8-11-2009: Monteursrace te Genk

Verslag van Raoul: Twee weken geleden vroeg regerend Wereldkampioen DD2 Masters Dennis Kroes mij of ik zin had om eens een race mee te doen. "Natuurlijk!", was mijn logische antwoord en zo kreeg ik de kans om met zijn Arrow DD2 in actie te komen tijdens de monteursrace op Genk. Gelukkig kon ik de vrijdag vrij krijgen van m'n werk en reisde ik af naar het Belgische circuit voor enkele trainingsrondjes. Ik was er al regelmatig geweest, maar had er nog nooit zelf geracet. Wel heb ik zeer mooie herinneringen aan, want teammaatje Pieter Scheefhals behaalde daar in 2007 de Europese DD2 Titel, kort gevolgd door ene Dennis Kroes, haha. Ik had ook nog nooit met een DD2 gereden, nog nooit met voorrremmen, en nog nooit op een Arrow... dus het was fijn om op vrijdag een stuk of 25 rondjes te kunnen rijden. Ik ben maar gewoon ingestapt en we hebben niks veranderd aan de afstelling of stoel. Wel nog even een andere tandverhouding om wat referentie op te bouwen, maar verder voelde het meteen goed. M'n laatste race was alweer 2,5 jaar geleden en dat merkte ik wel al in m'n armen, haha. Het kostte me echter niet veel moeite om het oude gevoel en ritme terug te krijgen en de rondetijden gingen snel omlaag. Een beetje moe, maar in ieder geval voldaan vertrok ik weer huiswaarts om een dagje rust te nemen op de zaterdag. Zondag moest er al vroeg ingeschreven worden, dus de wekker ging voor mij en Joyce al om 5:45u. Aangekomen op het circuit, bleek de baan nog vochtig te zijn, en dat zorgde voor een uitdagende eerste vrije training, die om 9:00u begon. Ik besloot direct de grens op te zoeken, want iedereen reed verplicht met transponders. Ik spinde twee keer met m'n slicks, maar zo had ik in ieder geval het gevoel van natte omstandigheden weer een beetje terug. Tijdens de tweede training was de ideale lijn grotendeels drooggereden en kon ik de tweede tijd van mijn groep zetten. Het gevoel was goed en ik besloot iets eerder binnen te komen om m'n banden te sparen voor de wedstrijd. De 43 deelnemers in de Rotax-klasse werden in twee groepen verdeeld en elke groep moest twee keer racen (startopstelling race 1 d.m.v. loting en in race 2 omgekeerde volgorde). De top 15 van elke groep kwalificeerde zich voor de finale en de rest moest de troosting rijden. Race 1: Ik lootte de achttiende startplaats voor race 1, dus dat betekende dat ik een inhaalrace voor de boeg had. Ik besloot niet al te veel risico te nemen bij de start, omdat ik wist dat ik genoeg snelheid had om in 15 ronden goed naar voren te komen. De finale was ten slotte het enige dat telde. In het begin van de tweede ronde spinde er iemand vóór mij, waardoor ik een uitwijkactie moest maken. Hierbij dook ik het gras in en omdat ik net bezig was met het aanremmen van de hairpin, stond ik snel achterstevoren. Snel probeerde ik mijn weg te vervolgen, maar ik lag nu 20e en daarmee eennalaatste. Ik besloot er nog maar eens een schepje bovenop te doen en begon de tegenstanders één voor één terug te pakken. Drie ronden voor het einde zag ik een groepje van drie karts voor me rijden en ik wist dat ik ze nog moest kunnen inhalen. Ik zette alles op alles en wist er één te passeren. In de laatste ronde pakte ik de andere twee en kon ik toch nog tevreden terugkijken op de race. Ik kwam als tiende over de streep en had nog een gunstige startpositie in de tweede race tegoed. Race 2: Nu mocht ik vanaf een mooie vierde plaats starten. Ik kwam goed weg en haalde twee man via de buitenkant in. Tijdens de jacht op koploper Hautekeete, kwam Kegels van Koene Karting mij na een tikje voorbij. Hij kreeg er een officiële waarschuwing voor, en in de zesde ronde nam ik de kop over. Ik sloeg een gaatje en het begon er goed uit te zien. Echter begon m'n motor in te houden op de rechte stukken, waardoor mijn voorsprong langzaam kleiner werd. Het pruttelen werd erger en ik belandde midden in de kopgroep van zes man. Het was een mooie en close strijd, waarbij ik af leek te stevenen op de vijfde plaats, iets waar ik wel tevreden over kon zijn, want dan was ik gewoon zeker van de finale. In de eennalaatste ronde stond ik net op het punt om te gaan profiteren van het gevecht vlak voor mij, maar op dat moment werd ik rondgetikt. De motor sloeg af en ik kreeg 'm niet meer aan de praat. Ik zag een degelijke klassering in rook opgaan en realiseerde me dat ik weleens de finale kon gaan mislopen. Jasper de Kruijff duwde mij na afloop terug naar de pits, waar even later bleek dat de accu leeg was, waardoor ik 'm dus niet meer gestart kreeg. Ik werd gelukkig nog als 17e geklasseerd en na een kleine rekensom bleek dat ik als 22e in de finale zou mogen starten. Finale: In beide races klokte ik één van de snelste rondetijden, dus ik had alle vertrouwen in een goede finale. Ik startte vanaf de 22e plaats en dus de buitenkant, waar ik blij mee was. Ik maakte een goede start en wist in de eerste drie rondjes op te klimmen naar de negende stek. Ik kwam in een goed ritme en vervolgde m'n weg verder naar voren. In de negende ronde pakte ik twee man tegelijk in de bocht voor het terras. Even later schoof ik weer een plekje op, omdat Claessen uitviel. Ondertussen speelde het probleem met de motor alweer op en mistte ik m'n topsnelheid. Ik liep niet meer uit op de rechte stukken en in de bochten moest ik terrein prijsgeven, door de wat zwaardere DD2 en de inmiddels opspelende vermoeidheid. Ik besefte me dat ik niet verder naar voren kon komen, maar ik wist niet zeker of ik 5e of 6e lag. Het podium bestond vandaag uit de top vijf dus dat motiveerde me extra om me eigen vast te bijten in m'n positie. Bram Cremers zat me op de hielen en ik moest alle zeilen bij zetten om hem voor te blijven. In de eennalaatste ronde kon ik een klein gaatje forceren, waardoor ik in de laatste ronde met iets minder risico kon rijden. Ik hield m'n plekkie vast en hoorde in parc fermé van Dennis dat het de zesde plaats bleek te zijn. Helaas net buiten het podium, maar gezien de startpositie en de motorproblemen, kon ik dik tevreden zijn. Het belangrijkste van dit weekend was de fun en die heb ik zeker gehad! Het resultaat en daarmee de bevestiging voor mezelf dat ik het nog kan maakt het hele weekend nog mooier! Ik wil in het bijzonder Dennis bedanken voor het ter beschikking stellen van zijn kart en daarmee deze kans! Aankomen op het circuit, helmpje op en instappen maar! Het was Genieten op vrijdag en nog meer op zondag om met de DD2 te racen. Een super ervaring die ik niet snel ga vergeten! Bedankt! Ook wil ik graag Willem, Lia, Marjo, Chris en Joyce bedanken voor hun support! Het was super! Bekijk alle uitslagen